کار
کار من از زتدگی ام راضی ام ، از همسرم و از بچه ها
ولی چیزهایی هست که در اون ها رضایت ندارم شاید زیادی کمال گرا هستم احتمال زیاد
از جمله پیشرفت های شخصی خودم در کار و تحصیل خصوصا کار
البته که می تونم بهتر باشم، بعضی وقت ها هم فکر می کنم در گذشته تصمیمات اشتباهی داشتم
و امروز متوجه این قضیه میشم، دورنمای من در گذشته طور دیگری بود
الان هم بدک نیست ولی بهتر ازین می تونست باشه
در حال حاضر هم به خاطر وضعیتی که هست کمتر میتونم دنبال خودم باشم
دارم فکر میکنم آیا این خودخواهیه حتی فکر کردن به این موضوع و نوشتنش ؟ شاید نه
شاید مدلی که ما از مادر دیدیم فداکاری تمام و فراموش کردن خود هست
ولی آیا این درسته؟
این فکر هیچ وقت بنظرم درست نیومده
حالا هم از لحاظ جسمی و بعضی وقتا فکری کاری نمی تونم بکنم
به خاطر دست ها و نفس زدن ها
استراحت و خواب برام بهترینه
احتمالا اینها جزئی از مادر شدنه
من امیدوارم انشاالله صحیح و سالم به دنیا بیان
و این امانت خدا رو سالم بذارم زمین
انشالا
